W latach 60. Paweł Horoszowski, sprowadził do Polski wariograf, wprowadzając tym samym to pojęcie do polskiej kryminologii. Pierwsze badanie wariograficzne, wykorzystane przez niego , w postępowaniu, miało miejsce w tzw. sprawie olsztyńskiej w 1963 r. i w następnym roku w Lublinie zakończyły się kontrowersjami dotyczącymi błędów w interpretacji.

W latach 70. i 80. minionego stulecia, badaniami z użyciem wariografu, zajmowali się kryminolodzy w kilku miastach, m.in. w Toruniu i Katowicach, a na Uniwersytecie Jagiellońskim pracę habilitacyjną na temat wartości diagnostycznej badań wariograficznych pisał Jan Widacki.

Tematem zajmowali się również Eksperci Żandarmerii Wojskowej, którzy w latach 1969 – 1998, przeprowadzili badania aż w 1180 sprawach karnych, obejmujących ok. 5200 osób. W sprawach wojskowych dotyczyły one przede wszystkim kradzieży broni, natomiast w sprawach cywilnych – zabójstw.

W latach 90. XX w. powstało Stowarzyszenie Poligraferów Polskich, zrzeszające ekspertów działających w sferze cywilnej, wywodzących się przede wszystkim ze środowiska byłych pracowników służb mundurowych i środowiska akademickiego. Od momentu nowelizacji k.p.k. w 2003 r. badaniami zajmuje się również polska policja.

Obecnie, badania są przeprowadzane w sprawach personalnych (rekrutacja), okresowych kontroli lojalności oraz postępowań wewnętrznych. W toczących się przed sądami sprawach nie są one powszechnie stosowane – ich wykorzystanie ogranicza się w tym przypadku tylko do spraw wyjątkowych.